Bazı iyilikler vardır; sesi duyulmaz ama duası göğe yükselir…
Ramazan ayı gelince iftar sofraları kurulur, yardımlar artar, kapılar çalınır. Ama bazı insanlar vardır ki iyiliği takvime bağlamaz.
VURAL YEŞİLYURT
trtbafra@gmail.com - 05363267627
Onların merhameti bir aya sığmaz…
Onların kalbi yılın 12 ayı aynı sıcaklıkla atar.
Bafra’nın yetiştirdiği genç bir iş insanı var.
Adını yazmamı istemiyor.
Çünkü o, iyiliğin reklamını değil sevabını isteyenlerden.
“Veren el ile alan el birbirini görmemeli” diyor.
Bu yüzden onun adını da, dünya pazarlarında kapış kapış giden markalarının adını da özellikle yazmıyorum.
Ama şunu söylemeden de geçemem…
Onun fabrikalarında üretilen ürünler Avrupa’nın raflarında yer bulurken, onlarca insanın emeğiyle büyüyen o büyük işletmeler ülkemize döviz kazandırırken; o genç adam kalbinin bir köşesini memleketine ve ihtiyaç sahiplerine ayırmayı hiç unutmuyor.
Ramazan gelince değil…
Yılın her günü…
Bir kapı çalınıyor.
Bir mutfakta tencere kaynıyor.
Bir annenin yüzü biraz olsun gülüyor.
Belki o aileler de bilmiyor kimin vesile olduğunu…
Ama gökyüzü biliyor.
Çünkü bazı iyilikler gizli yapılır, ama duaları göğe açık olur.
Ne zaman memlekete gelse; önce aile büyüklerinin ellerini öpüyor.
Sonra ebediyete göçmüş sevdiklerinin kabirlerine gidip dua ediyor.
Toprağın kokusunu içine çekiyor.
Çocukluğunun geçtiği sokaklarda yürüyor.
Belki de insanı insan yapan şey tam da budur…
Nereden geldiğini unutmamak.
Kazandığını paylaşmayı bilmek.
Ve kalbini memleketine bağlayan o görünmez bağı koparmamak.
Zaman zaman oturup sohbet ettiğimizde aynı şeyde buluşuyoruz.
Saygının bereket getirdiğini…
Aile sofralarının insanları birbirine yaklaştırdığını…
Aynı ekmeği bölüşmenin kalpleri büyüttüğünü konuşuyoruz.
Ve o hep aynı cümleyi söylüyor:
“Bu ülke; inançlı, çalışkan ve vatanına bağlı gençlerle ayakta kalacak.”
Ben de ona yürekten inanıyorum.
İsmini yazamasam da biliyorum ki bu memlekette gizli kahramanlar hâlâ var.
Bir fotoğraf karesinde görünmeden…
Bir alkış duymadan…
Bir teşekkür beklemeden…
Sadece Allah rızası için iyilik yapan insanlar…
İşte o yüzden, bu satırları yazarken içimden tek bir dua geçiyor:
İnşallah bir gün aynı iftar sofrasında otururuz kardeşim.
Birlikte ekmeğimizi bölüşür, memleketimizin geleceğini konuşuruz.
Ve o sofrada bir kez daha anlarız ki;
İyilik sessiz olabilir…
Ama bıraktığı iz çok büyüktür.
